Loading...

Leven in een ecologische woongemeenschap

Begin 2018 heb ik een avontuurlijke keuze gemaakt. Ik besloot om een rondreis door Europa te maken en diverse eco-gemeenschappen te bezoeken. Wat ben ik nu blij met mijn keuze. Ik heb echt een geweldig avontuur achter de rug. Graag vertel ik jullie over de leuke en minder leuke aspecten van het leven in een ecologische gemeenschap.

Mijn eerste keuze viel op het bezoeken van de Ecolonie in Frankrijk. Begin februari mocht ik met iemand meerijden naar deze eco-gemeenschap in de lage Vogezen. De Ecolonie is opgericht door Nederlanders. Ze zijn actief met diverse projecten: o.a. een geitenboerderij, een kaasmakerij, biologische tuinen, een gastenverblijf en een camping.

Elk jaar is het in februari lammetjestijd, de eerste geitjes worden dan geboren op de geitenboerderij. Toch wel erg mooi om te zien hoe geitjes geboren worden. Deze jonge diertjes staan al heel snel op hun pootjes. Een van mijn taken was om voor deze jonge geitjes te zorgen. Verder leerde ik bij de kaasmakerij (naast de geitenboerderij) om verse kaasjes te maken van geitenmelk.

Gezien mijn passie voor kruiden en tuinieren ging ik enkele dagen in de week aan de slag in de kruidentuin en de biologische groentetuin. Al vroeg in het jaar was ik bezig met het voorbereiden van de groentebedden. We hebben heel wat kruiwagens met geitenmest over het land verspreidt.

Gedurende de wintertijd heb ik genoten van mijn verblijf op de Ecolonie. Buiten was het een mooi sneeuwlandschap en binnen in de eetzaal was het lekker warm en gezellig. Tijdens de avonduren bracht ik regelmatig tijd door bij de houtkachel en dan bleef ik vaak tot in de late avonduren met iemand kletsen. Als ik even tijd voor mijzelf nodig had dan las ik een van de vele boeken uit de bibliotheek van de Ecolonie.

De Ecolonie is een plek waar jaarlijks veel vrijwilligers komen. De meeste mensen gaan er aan de slag in de keuken of de tuinen. Gezien er regelmatig nieuwe mensen komen is er dus sprake van veel ontmoetingen. Ik vond het leuk om deze vrijwilligers te leren kennen en vriendschappen te beginnen. Echter een nadeel is dan wel weer dat veel mensen niet langer blijven dan enkele weken en dan is het al weer tijd om afscheid te nemen.

Als je leeft in een gemeenschap dan is er ook altijd sprake van triggers. Triggers zijn momenten waarbij je emotioneel van streek bent. Bijvoorbeeld een moment van angst, verdriet, boosheid of jaloezie. Als je onder de mensen leeft dan wordt je veel vaker getriggerd dan als je op jezelf woont. Het is een heel leerzame ervaring om in een gemeenschap te wonen omdat mensen een spiegel voor je zijn. Ze laten je zien wat er in je eigen geest afspeelt. Als je je hiervan bewust bent dan kun je deze triggermomenten gebruiken om je bewust te worden van je schaduwzijde (negatieve patronen). Als je je bewust bent van je beperkende overtuigingen dan kun je deze vervolgens helen. Triggers zijn dus heel waardevol voor onze groei en ontwikkeling. Zodra je je triggers hebt geheeld dan zal je merken dat je niet langer telkens dezelfde moeilijke situaties met mensen hoeft mee te maken. Je hebt het oude patroon immers los kunnen laten.

In de lentemaanden ging ik vaak op pad in de natuur. Het gebied van de Lage Vogezen is rijk aan natuurlijke bronnen. Ik vond het geweldig om elke week met enkele flessen naar een bron te lopen om bronwater te tappen. De structuur van bronwater is heel gezond. Water is informatiedragend en neemt eigenschappen over van zijn omgeving. Als je bronwater drinkt uit een gezond ecosysteem dan krijg je ook alle natuurlijke informatie mee van het ecosysteem. Het tegenovergestelde is ook waar. Als je gewoon leidingwater drinkt uit de kraan, dan neem je chaotische informatie tot je.

Als natuurmens ging ik regelmatig op ontdekkingstocht in het omliggende bosgebied. Ik vond het leuk om de dichtbijgelegen Wolvenvallei en de Druïdenvallei te ontdekken. Als je de Wolvenvallei betreed dan voel je kracht en zuiverheid van dit mooie bosgebied. Je vindt er grote rotsen bedekt met mos, stromend water en mooie watervallen. Het liefst ging ik op blote voeten door het bos wandelen om na afloop te zwemmen in het nabijgelegen bosmeer van Forge Neuve.

De tuinwerkzaamheden waren vaak pittig en eentonig. Niet altijd even makkelijk om 8 uur per dag bezig te zijn met fysiek werk. Op andere momenten was het weer erg leuk. Als ik bijvoorbeeld mocht oogsten. Zo mooi vond ik het om groente te oogsten in de groentetunnel of van het land. Soms tref je de oogst dan nog dezelfde dag aan op je bord. Verser kan niet.

Gezien ik yogaleraar ben, vond ik het de moeite waard om wekelijks op de Ecolonie een yogales te organiseren. Elke zondag heb ik aan een kleine groep vrijwilligers (en soms ook gasten) een yogales gegeven. Bij mooi weer gingen we naar de piramidetuin om daar yoga te doen. Bij regen heb ik de les gegeven in de yogazaal van Ecolonie.

Na vier maanden besloot ik om weer op pad te gaan naar een nieuwe bestemming in Zwitserland. Binnenkort vertel ik jullie meer over mijn prachtige ervaring in het hart van Europa.

2018-09-11T13:16:36+00:00

About the Author:

Leave A Comment