Loading...

Een nieuw verhaal scheppen

Vandaag ben ik jarig. Hieperdepiep hoera! Ik heb 38 keer een rondedans met de aarde om de zon gemaakt. Al 38 jaar breng ik door in het ‘eeuwige nu’.

Ik ben dan nu 38 jaar oud, maar mijn wens is om 140 jaar oud te worden in volle gezondheid. Waarom vinden we het tegenwoordig normaal om slechts 70 of 80 jaar oud te worden? Dit is slechts een verhaal wat we onszelf vertellen. Omdat veel mensen dit verwachten en geloven…  is dit is dus ook de realiteit die velen voor zichzelf scheppen.

Niets mis mee hoor, echter ik schep een ander verhaal. Het gaat als volgt: naar schatting hebben alle zoogdieren een levensverwachting van zeven keer langer dan de tijd die nodig is om hun fysieke lichaam te ontwikkelen. Een mens heeft 20 jaar nodig om een ​​fysiek lichaam te ontwikkelen. Volgens dit idee… 7 keer 20 = 140 jaar. Waarom zou dit alleen voor dieren gelden? Waarom richten wij ons niet op een hogere levensverwachting?

Mijn oma is twee dagen geleden 99 jaar oud geworden. Volgens het oude verhaal een hoge leeftijd. Volgens mijn nieuwe verhaal is het voorjaar van ons leven van 0 tot 35 jaar, de zomer van ons leven van 35 tot 70 jaar, de herfst van ons leven van 70 tot 105 jaar en de winter van ons leven van 105 tot 140 jaar. Ik ben nu dus nog maar net in de zomer van mijn leven.

Ik richt mijn leven op dit nieuwe verhaal. Daarnaast schep ik een oergezonde levenswijze. Denk aan gezonde voeding, ontgiften, yoga en ‘stressvrij leven’. Ik ga vitaal, krachtig en gezond door het leven. Dat is mijn keuze en dat is mijn verhaal.

Ik zag laatst een video van een vrouw die met yoga begon toen ze 90 jaar werd. Nu met de leeftijd van 105 jaar oud, doet ze nog steeds yoga oefeningen zoals de neerwaartse hond en plank. Ik vind dit een prima voorbeeld van mijn verhaal. Ze heeft ook op 105 jarige leeftijd nog haar rijbewijs. Ze blijft actief in haar leven en haar levensmotto is dat het leven elke dag leuker word. Kijk! Die heeft het begrepen.

Mijn verhaal is ook maar een verhaal. Eigenlijk zouden we ook best ouder dan 140 jaar oud kunnen worden. Er zijn verhalen van mensen die ouder werden dan 300 jaar. Ook geloof ik dat als je het echt zou willen dat je met de kracht van je focus ook ervoor kunt kiezen om jonger te worden. Niet iedereen zal zulke verhalen geloven natuurlijk. Maakt mij niets uit. Ik weet op welk verhaal ik mij richt.

Verder begin ik ook steeds meer door te krijgen dat tijd simpelweg een illusie is. Het huidige nu is hetzelfde moment als het nu van mijn geboorte. We bekijken dit ‘eeuwige nu’ moment elke keer weer vanaf een ander perspectief. Met andere woorden… Tijd is een constructie van ons bewustzijn om ons leven vanuit een lineair perspectief waar te nemen.

Ook het moment van het loslaten van mijn lichaam zal zich een keertje afspelen in het nu moment. Maar dat moment probeer ik niet te vrezen. Natuurlijk is het niet altijd even makkelijk. Vroeger had ik veel angstige gedachten over ziekte, pijn en dood. Nu neem ik zulke gedachten als ze opkomen niet meer serieus. Ik haal de angel eruit… De negatieve betekenis laat ik nu los.

Ik probeer ik er anders tegen aan te kijken. Ik verander het verhaal dat ik mezelf vertel. Ik verander de betekenis die ik geef aan dingen als ziekte, pijn en dood. De angstprogrammering van vroeger kan ik steeds beter loslaten. En waarom ook niet, wij zijn degenen die betekenis geven aan alle gebeurtenissen in leven. Betekenis staat niet los van ons. Wij scheppen de verhalen, wij geven de betekenis alle dingen die verschijnen in ons leven.

Mijn nieuwe verhaal over ziekte, pijn en dood gaat als volgt… Ziekte is een boodschapper. De boodschap van ziekte is meestal dat we onze levenswijze dienen te wijzigen. Zowel ons innerlijke leven als ons uiterlijke leven. Dat we gezonder, vreugdevoller en zonder stress door het leven dienen te gaan. Als we boos worden op de boodschapper dan missen we het punt. Waarom boos worden? Ziekte is een waardevolle boodschapper! Ziekte wijst ons erop dat er iets in onze geest of lichaam uit balans is. Zou je liever deze boodschap niet hebben? Of wil je deze boodschap liever met een pil bestrijden? Is het niet beter om naar de boodschap te luisteren en ons leven weer in harmonie te brengen? Bestrijd dus niet de ziekte… heel de oorzaak van de ziekte.

Pijn en discomfort is ook iets waar we meestal bang voor zijn. Hoe kunnen we beter met pijn omgaan? Door ervoor te kiezen om niet te lijden onder pijn. Met onze gedachten verzetten we ons tegen de pijn. Waar je je tegen verzet dat blijft. Als je pijn volledig kan accepteren en er geen negatieve betekenis meer aan geeft, dan is er misschien nog wel pijn, maar het lijden is verdwenen. Pijn kun je niet altijd voorkomen in je leven. Lijden onder pijn kun je wel voorkomen. Het nut van pijn is ook dat het ons kan motiveren om iets te veranderen in ons leven. Soms hebben we een schop onder onze… nodig om in beweging te komen.

Wat wij de dood noemen is een illusie. Er is geen dood. Er is enkel leven. Wat wij de dood noemen is enkel het loslaten van je lichaam. En wij zijn niet ons lichaam. We kunnen op elk gewenst moment weer een nieuw lichaam kiezen als we daarvoor kiezen. Ik zie het lichaam als het voertuig van de ziel (ons bewustzijn). We dienen goed voor het voertuig te zorgen, maar wel door te hebben dat we het voertuig niet zijn.

De dood is een illusie waar we vaak heel negatieve angstbeelden over scheppen. Laten we hiermee ophouden. Laten we ook hier een nieuw verhaal vertellen. Ik beschouw de dood veel liever als een prachtige, liefdevolle overgang. Een nieuw hoofdstuk van een prachtig leven. Een leven dat eeuwig doorgaat.

Ik hou van mensen die hun eigen verhaal scheppen en out-of-the-box durven denken!

Nu is het tijd voor een verjaardagsfeestje en dat vier ik met wat rauwe chocolade. Rauwe chocolade is voor mij een belangrijke bondgenoot voor longevity!

Het wordt vandaag weer een mooie zonnige dag, de krokussen staan in bloei. Ik wens jullie allemaal een fijne dag!

Groet,

Joris

ps. Aanstaande vrijdag ga ik weer op pad als nomade. Het voelt goed om weer te gaan reizen!

2019-02-27T09:04:01+00:00

About the Author:

Leave A Comment