Paddenstoelen zijn voor mij een symbool voor de herfst. Elke herfst ga ik met plezier op pad in het bos op zoek naar eetbare paddenstoelen. Paddenstoelen hebben in Nederland een beetje een negatief imago. Dit beeld wordt steeds bevestigd door negatieve berichten in de media over de slachtoffers van giftige soorten.

In andere landen zoals Duitsland, Italië, Frankrijk en Oost Europa is het echter vrij normaal om de natuur in te gaan voor eetbare paddenstoelen. Duizenden mensen gaan daar in de herfstperiode met hun mand het bos in om paddenstoelen te plukken.

Het klopt natuurlijk dat je wel je dient te verdiepen in welke soorten eetbaar en welke giftig zijn. Maar als je net als ik een top 5 lijstje maakt van eetbare paddenstoelen die je goed kunt herkennen dan kan er eigenlijk weinig mis gaan. Je plukt dus alleen wat je makkelijk kunt herkennen.

Hieronder volgt mijn top 5 van makkelijk herkenbare, eetbare paddenstoelen:

1) Eekhoorntjesboord (boleet)

Gewoon eekhoorntjesbrood (Boletus edulis) is een algemeen voorkomende eetbare paddenstoel die behoort tot de Boleten familie. De hoed van gewoon eekhoorntjesbrood heeft een licht- tot donkerbruine, vaak ook enigszins geel en rood getinte kleur.

Hij kan tot 30 cm groot worden en is in vochtige toestand wat plakkerig. Aan de onderzijde is een sponzig aandoend stelsel van fijne buisjes zichtbaar dat eerst wit en later geel is. De witachtige tot bruin aangelopen steel wordt niet langer dan 25 cm en vertoont een licht netwerk aan het bovenste gedeelte.

2) Parelstuifzwam

De parelstuifzwam (Lycoperdon perlatum) is een witte stuifzwam. Wanneer deze buikzwam rijp is komen de sporen vrij uit een centrale opening aan de bovenkant van het vruchtlichaam. De parelstuifzwam is 3-8 cm hoog en heeft de vorm van een omgekeerde peer. De witte kleur verandert geleidelijk aan naar bruin. De hoed en de bovenkant van de steel zijn met dicht opeenstaande wratten bezet (resten van het gescheurde velum), die gemakkelijk kunnen worden weggewreven. Het vlees is bij jonge exemplaren wit, later verkleurend van geel naar olijfbruin.

3) Geschubde inktzwam

De geschubde inktzwam (Coprinus comatus) is een van de meest voorkomende van de honderd soorten inktzwammen (Coprinus) die in Nederland voorkomen.

In de jeugd is de 5-15 cm hoge hoed van de geschubde inktzwam ei- tot klokvormig, wit met een lichtbruin, glad centrum en bedekt met grote, omgekrulde schubben. De hoed scheurt later vanaf de rand in en vervloeit tot zwart. De holle steel is 10-20 cm hoog met een lage, beweegbare, vrij snel afvallende ring. De lamellen zijn wit in de jeugd, later vanaf de rand verkleurend via roze naar zwart.

Van mei tot in november is de geschubde inktzwam vaak in groepen te vinden op grond die pas is omgewerkt op akkers, weilanden, parken en wegbermen. Ook in de stad is deze paddenstoel veel gezien op bemest gras.

4) Cantharel

De hanenkam of cantharel (Cantharellus cibarius) is een paddenstoel uit de familie Cantharellaceae. De soort wordt ook ‘dooierzwam’ of ‘girolle’ genoemd. Het is een eetbare paddenstoel met een licht peperachtige smaak.

De 3-10 cm brede hoed van de hanenkam is in de jeugd convex, later trechtervormig met een wat ingerolde rand. De kleur van de hoed varieert van wittig tot dooiergeel en zelfs oranje. De dooiergele lijsten aan de onderkant van de hoed zijn onregelmatig gevorkt en lopen ver op de steel af. De 3-8 cm lange steel heeft de kleur van de hoed en wordt naar beneden smaller. Het witte vlees heeft de geur van abrikozen.

De hanenkam komt tegenwoordig veel minder voor dan in het verleden, wellicht door overmatig verzamelen. Op zure zandgrond is hij vrij algemeen in naald- en loofbossen bij den, eik, beuk en berk van juni tot oktober.

5) Morielje

Een morielje (Morchella) of morille is een sponsachtig type zakjeszwam met een hoed en een holle steel. De hoed heeft raatvormige lijsten, de zo gevormde holtes zijn bekleed met hymenium. De vrij algemeen voorkomende soorten gewone morielje, kapjesmorielje en kegelmorielje kunnen in Nederland en Vlaanderen in april en mei worden gevonden. De zwammen komen voor in loofbossen, parken en tuinen op kalkhoudende mineraalrijke bodems. Ook op oude brandplekken worden ze gezien.

Rauwe morieljes zijn giftig en pas na verhitten eetbaar.

Er zijn natuurlijk veel meer eetbare paddenstoelen te vinden. Maar ik raad je aan om met 5 soorten te beginnen. Daarna kun je natuurlijk altijd een top 10 eetbare paddenstoelen maken.

Basisregels

Er zijn een aantal regels waaraan je je dient te houden als je op zoek gaat naar eetbare paddenstoelen:

  1. Leer de basiskennis voor het determineren. Je dient bijvoorbeeld het verschil te weten tussen buisjes en plaatjes.
  2. Pluk alleen de paddenstoel waarvan je zeker weet tot welke soort hij behoort. Bij twijfel laat je de paddenstoel staan.
  3. Neem een veldgids mee. Het liefst een met duidelijke afbeeldingen.
  4. Pluk alleen in de natuur en niet langs de weg. Paddenstoelen nemen namelijk vervuilde stoffen op.
  5. Pluk niet meer paddenstoelen dan je kunt verwerken of opeten.
  6. Pluk niet alle paddenstoelen, maar laat er een paar staan voor anderen.
  7. Pluk geen te oude of te jonge/kleine exemplaren.
  8. Gebruik geen plastic zakken om je paddenstoelen in te bewaren. Ze gaan namelijk broeien in plastic.
  9. Ga eens mee met een kenner. Kijk voor meer informatie op: vianatuur.nl/wildplukken/

Benodigdheden

Als ik het bos in ga voor een paddenstoelenjacht dan neem ik het volgende mee:

  1. Een mand
  2. Een doek (afdekken paddenstoelen)
  3. Een mesje
  4. Een paddenstoelengids
  5. Wandelschoenen & lange broek

Paddenstoelenpizza

Laatst heb ik deze heerlijke pizza gemaakt met Eekhoorntjesbrood. De bodem heb ik gemaakt van biologisch speltmeel.

Als jij ook nog een heerlijk lekker paddenstoelenrecept kent, dan hoop ik dat je een reactie stuurt met het recept.

Voor nu wens ik jullie veel plezier met het paddenstoelen plukken! Of ga je een keertje met mij mee?